بخش دوم سرگذشت علامه حلی

حسن در اوان کودکی برای فراگیری قرآن به مکتب خانه رفت و پس از آموختن کتاب وحی و خط،مراحل اولیه تحصیل مقدمات را در محضر پدر آموخت و به سبب کسب فضیلتها در سنین کودکی به لقب ((جمال الدین))مشهور گشت.هنوز یک دهه از سن جمال الدین حسن نگذشته بود که با حمله وحشیانه مغولان رعب و وحشت سرزمینهای اسلام را در بر گرفت.در این میان مردم عراق دلهره عجیبی داشتند.هر لحظه ممکن بود لشکریان مغول از ایران به سوی عراق حرکت کنند.مردم از ترس احتمال حمله مغولان وحشی شهرها را خالی کرده و سر به بیابان گذاشته بودند.ولی با درایت فقهای شیعه در حله به ویژه شیخ سدیدالدین ،امنیت به شهرهای مقدس عراق بازگشت و سرزمین حله پناهی برای فقها و دانشمندان شد.از این پس حله تا اواخر قرن هشتم،به مثابه یکی از حوزه های بزرگ مذهب شیعی شناخته می شد و مهیای استفاده از محضر بزرگان و عالمان دین قرار گرفت.ستاره پر فروغ ((آل مطهر))هنوز مدت زمانی از تحصیلش نگذشته بود که با هوش و ذکاوت بسیار خدادادی ،به فقه و حدیث،کلام و فلسفه،اصول فقه،منطق،ریاضیات و هندسه مسلط گردید.وی هنوز به سن بلوغ نرسیده بود که از تحصیل علوم یاد شده فراغت یافت و به مقام عالی اجتهاد رسید.آوازه فضل و دانش وی به سرعت در جامعه علمی پیچید و ((علامه))اش می خواندند.ادمه دارد.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : سه‌شنبه ٢٩ دی ۱۳۸۸ | ۸:٥٠ ‎ب.ظ | نویسنده : محمد | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.