یکی از موثرترین روش های تربیتی کودکان ،روش الگویی است.در این روش به جای اینکه همه چیز را از راه گفتار،پند دادن و نصیحت کردن به فرزندان خود بیاموزیم(روش مستقیم)،سعی می کنیم با رفتار خود و به طور غیر مستقیم به تربیت و آموزش فرزندان خود بپردازیم.در روایات اسلامی تاکید شده است مردم را با رفتار خود ارشاد و تربیت کنید نه (فقط) با زبان های خود.والدین برای تربیت فرزندان خود باید با اعمال و رفتارشان جو خانه را چنان کنند که زندگی در آن فضای تربیتی ،خود به خود به تربیت فرزندان کمک کند.برای این منظور لازم است که آنها با عمل کردن به توصیه هایی که پیوسته به فرزندان خویش می کنند،الگوهای رفتاری زنده و مناسبی برای آنها باشند.سنین نوجوانی،مانند کودکی نیست که نوجوانان به والدین اعتماد کامل داشته باشند،بلکه آنها رفتار و کردار والدین و مربیان خود را زیر ذره بین کنجکاوی قرار می دهند و حتی شاید در این زمینه زیاده روی نیز کنند و اگر تضادی میان رفتار و گفتار آنها مشاهده کنند،نسبت به توصیه هایشان بی اعتماد می شوند.اگر نوجوانی نتواند به والدین خود اعتماد کند،به طور طبیعی از حوزه اثر پذیری و تربیت آنها خارج می شود.باید به این نکته توجه داشت کودکان و نوجوانان دارای روحیه ای پاک و بی آلایش هستند و اگر محیط خانه و جو معنوی حاکم بر آنها شایستگی لازم را داشته و عاری از عوامل مخرب باشد،معمولاً می تواند از آنها انسانی شایسته بسازد.بیشترین مشکلات موجود در تربیت کودکان و نوجوانان ،معمولاً از محیط خانه سرچشمه می گیرد.اگر کودک از همان ابتدا در محیط خانه دروغ،بدگویی،بی ادبی،خشونت،تجاوز به حقوق یکدیگر و... را مشاهده کند،بذر این عیب های روحی و اخلاقی در ضمیر پاک او پاشیده می شود.چگونه می توان تصور کرد کودک یا نوجوان شاهد بدرفتاری پدر با مادر یا بالعکس باشد،اما فردی وظیفه شناس و خوش رفتار بار آید؟البته وجود استثناها را نمی توان انکار کرد،اما هیچ استثنایی را نیز نمی توان در حکم قاعده دانست.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : یکشنبه ٧ شهریور ۱۳۸٩ | ٧:٠۸ ‎ب.ظ | نویسنده : محمد | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.